Malarze i suchotnicy. Opowieść o dawnym sanatorium Dłuskich.

Zapraszamy na spotkanie z cyklu „Herbatka u Rydlów"!

Opowieść o dawnym sanatorium w Kościelisku to zapomniana historia rodzimej „czarodziejskiej góry”, pierwszego na ziemiach polskich zakładu leczniczego dla osób z chorobami płuc założonego na początku dwudziestego stulecia przez małżeństwo lekarzy Bronisławę i Kazimierza Dłuskich. O ile pokoje sanatoryjne urządzane były dość skromnie, to przestrzenie wspólne, jak biblioteka z czytelnią czy salon muzyczny, stały się miejscem działania wybitnych artystów przełomu wieków. Aranżację i wyposażenie tychże wnętrz powierzono twórcom zrzeszonym w Towarzystwie Polska Sztuka Stosowana, głoszącym idee integrację sztuki w duchu stylistyki secesyjno-ludowej. Ówczesna prasa donosiła: „Cały parter gmachu zajmują nowo urządzone salony stworzone przez artystów malarzy pp. Jana Rembowskiego, Karola Frycza i Henryka Uziembłę. Są one też prawdziwymi dziełami sztuki w najdrobniejszych szczegółach.” Budynek sanatorium istnieje do dziś, ale burzliwa historia tego miejsca sprawiła, że zachowało się niewiele z pierwotnego wyglądu. Barwne ściany, kolorowa tapicerka mebli, witraże, kominki wykładane kaflami, zegary, lampy - wszystkie elementy wyposażenia, które zostały spójnie zaprojektowane, przetrwały niestety tylko na zdjęciach archiwalnych i w opisach prasowych. Podążymy więc za wyobraźnią, by przywołać klimat dawnego sanatorium w Kościelisku, gdzie artyści nie tylko realizowali swoje projekty, ale nierzadko byli też pacjentami, jak wspomniany Jan Rembowski (1879–1923), młodopolski twórca należący do Grupy Pięciu i Towarzystwa „Sztuka Podhalańska”, na którego malarstwo największy wpływ miała recepcja dzieł Stanisława Wyspiańskiego i oddziaływanie sztuki ludowej Podhala.

Osoba prowadząca: Katarzyna Łomnicka